GRANULOMATOSE DE WEGENER PDF

Therapie[ Bearbeiten Quelltext bearbeiten ] Im lokal begrenzten Initialstadium wird mit einer Kombination aus Methotrexat und Prednisolon behandelt. Dieser Relaps kann mit derselben Aussicht auf Remission wie das erstmalige Auftreten therapiert werden. Geheilt werden kann die Erkrankung jedoch nicht, es handelt sich um eine chronische Krankheit. In: Verh Dtsch Pathol Ges. Socias, A.

Author:Ferr Tygocage
Country:Jamaica
Language:English (Spanish)
Genre:Technology
Published (Last):27 March 2018
Pages:405
PDF File Size:19.22 Mb
ePub File Size:18.78 Mb
ISBN:641-4-33374-776-3
Downloads:90643
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Tar



Het is onbekend waardoor MPA veroorzaakt wordt. Het Griekse woord voor bloedvat is angeon. Een uitgang op -itis geeft aan dat het om een ontsteking gaat. Ten onrechte wordt ook nog wel eens de term microscopische polyarteritis gehanteerd. Aangezien "arteri" een slagader is, suggereert deze term dat alleen de slagaderlijke vaatjes zijn aangedaan, hetgeen echter bij MPA niet het geval is.

De term polyarteritis is daarom onjuist. Daarna manifesteert MPA zich vooral in de nieren, longen, zenuwen, ogen en huid. Luchtwegen Bovenste luchtwegen neus, neusbijholten, traanbuisjes, luchtpijp. Als de bloedvatontsteking bij MPA zich heeft uitgebreid naar de longen, raken de tussenschotjes tussen de longblaasjes beschadigd.

Deze wandjes bestaan uit slijmvlies en bloedvaatjes. In extreme gevallen kan dit leiden tot het bijna volledig wegvallen van de uitwisseling van zuurstof en CO2 door de longen. Deze pijn ontstaat doordat de ontsteking in de longen de longvliezen prikkelt. De meest voorkomende zijn conjunctivitis en scleritis. Bij conjunctivitis is het slijmvlies van de ogen ontstoken.

Het ziet rood en geeft een branderig gevoel. Vaak is er een toegenomen tranenvloed. Als ook het hoornvlies is ontstoken spreekt men van keratitis. Bij scleritis is het weefsel dat onder het slijmvlies zit ontstoken. Vaak zit deze ontsteking maar op een enkele plek in de oogbol. Op deze plaatsen ontstaat roodheid en pijn. Ook kan het oogwit blauwrood doorschijnend worden. De kluwen bloedvaatjes in de nieren de glomerulus worden aangetast.

De wand van deze bloedvaatjes gaat kapot, waardoor ze lek raken. Dit heet glomerulonefritis. Door de lekkages van de filtertjes zal er bloed en eiwit in de urine terechtkomen. Meestal is dat alleen onder de microscoop te zien, maar in ernstige gevallen kleurt de urine licht rood. Doordat de vaatkluwentjes beschadigen, gaat de filterende werking van de nieren achteruit.

Ook de samenstelling van het bloed raakt uit evenwicht. Dit leidt tot de volgende symptomen: De afvalstoffen hopen zich op in het bloed. Hierdoor kan teveel aan ureum in het bloed ontstaan. Ook hoofdpijn, jeuk en sufheid komen voor. Er kan een tekort aan eiwitten in het bloed ontstaan. Dit leidt tot massale ophoping van water in het lichaam oedeem. Vaak is dit zichtbaar aan de enkels en onderbenen.

Deze zijn veel dikker dan anders en wanneer men er met een vinger in drukt duurt het even voor de huid terugveert. Een verslechterde nierfunctie leidt ook tot een verhoogde bloeddruk. Deze kan op termijn schadelijke gevolgen hebben.

Vooral de perifere zenuwen in de benen kunnen aangedaan worden. Perifere zenuwen vangen de prikkels van buiten het centrale zenuwstelsel op en brengen deze over naar het centrale zenuwstelsel.

Deze breiden zich langzaam uit over de voeten en naar de onderbenen. Daarna worden de spieren in de tenen en de voeten zwakker. Dit beeld ontwikkelt zich in de loop van enige weken, soms maanden.

In extreme gevallen kan het ook leiden tot verlammingen in de benen. Ook andere delen van het zenuwstelsel kunnen worden aangedaan, maar dit komt minder vaak voor. Het gaat dan om: Purpura, rode licht verheven plekjes, niet groter dan millimeter, die niet pijnlijk of jeukend zijn.

Kenmerkend voor de plekjes is dat ze niet verdwijnen als er op wordt gedrukt. Huid-ulcera, zweren die ontstaan omdat de huid afsterft rondom kapotte bloedvaatjes in de huid. Vooral de zweren op de tenen en de vingers genezen langzaam. Deze zweren kunnen uiteindelijk zelfs het verlies van vingers en tenen veroorzaken.

Als de specialist vermoedt dat er sprake is van een systeemvasculitis, dan zal hij een ANCA-bloedtest laten uitvoeren. Het gaat dan vaak om p-ANCA. Om de diagnose met nog meer zekerheid te kunnen geven, wordt vaak een biopsie gedaan uit het weefsel van de aangedane organen. Bij de biopsie kijkt men naar kenmerkende verschijnselen. Het gaat dan net als bij GPA om ontsteking van de wand van bloedvaatjes, ophopingen van ontstekingscellen granulomen en het afsterven van weefsel necrose.

Daarnaast wordt cyclofosfamide Endoxan gegeven, dat het afweersysteem remt. Daardoor komt de ziekte tot rust en kunnen de ontstekingen voor de langere duur verdwijnen.

Wanneer op het moment van diagnose de nieren ernstig zijn aangedaan, wordt aanvullend op de genoemde behandeling vaak nog gedurende dagen dagelijks een plasmaferese behandeling gegeven. Met deze behandeling wordt de ANCA uit het bloed gehaald, waardoor de ziekteactiviteit snel daalt. Zo kan verdere aantasting van de nieren worden beperkt. Als alternatief voor de kostbare plasmaferese wordt ook wel gedurende 3 dagen een stootbehandeling met methylprednison toegepast.

Na 3 tot 6 maanden wordt cyclofosfamide vaak vervangen door azathioprine of methotrexaat. Azathioprine en methotrexaat remmen het afweersysteem wat minder dan cyclofosfamide. Ze hebben echter het voordeel dat ze iets minder ernstige bijwerkingen hebben. De dosering hangt af van de ernst van de ziekteverschijnselen, van het ziekteverloop en van de reacties van het lichaam op de medicijnen. De behandeling duurt al snel 1 tot 2 jaar. MPA is een chronische ziekte, dat betekent dat het altijd op de achtergrond aanwezig blijft.

Door de behandeling met medicijnen wordt de ziekte tot rust gebracht. Er is echter altijd een risico dat de ziekte in de loop van de jaren weer opvlamt. Dit kan het dagelijks functioneren belemmeren. Vooral de nieren vormen bij MPA een risicogebied. Een vroege diagnose en behandeling is dan ook van groot belang om de schade aan de organen zoveel mogelijk te beperken.

Deze pagina is voor het laatst bijgewerkt op 27 maart

GUA PRCTICA DE LA VIDA AUTOSUFICIENTE JOHN SEYMOUR PDF

Granulomatose com poliangeíte (GPA)

Het is onbekend waardoor MPA veroorzaakt wordt. Het Griekse woord voor bloedvat is angeon. Een uitgang op -itis geeft aan dat het om een ontsteking gaat. Ten onrechte wordt ook nog wel eens de term microscopische polyarteritis gehanteerd. Aangezien "arteri" een slagader is, suggereert deze term dat alleen de slagaderlijke vaatjes zijn aangedaan, hetgeen echter bij MPA niet het geval is.

DIN 18025 PDF

GRANULOMATOSE DE WEGENER – Causas, sintomas e tratamento

Symptomen[ bewerken brontekst bewerken ] GPA begint vaak met algemene symptomen zoals langdurige verkoudheid , koorts , gewichtsverlies, vermoeidheid, verspringende gewrichtsklachten en algehele malaise. De gebruikelijke behandeling helpt niet en de klachten blijven. Meestal is het een combinatie van symptomen die in een vroeg stadium de arts het vermoeden kan geven dat er sprake is van de ziekte van Wegener. Diagnose[ bewerken brontekst bewerken ] Het kan erg moeilijk zijn om de diagnose te stellen bij GPA en daaraan verwante aandoeningen. Allereerst zal men kijken naar de symptomen, maar deze zijn niet zo makkelijk te herkennen.

EL NACIMIENTO DE UNA PASION ALEJANDRO FABBRI PDF

Granulomatose com poliangiite

Let op! Deze gegevens zijn mogelijk niet meer actueel. Nierafwijkingen bij de ziekte van Wegener De ziekte van Wegener ook Wegener-granulomatose genoemd is een multi-systeemziekte; een ziekte die verschillende stelsels in het lichaam aantast. De aandoening wordt gekenmerkt door ontsteking van de bloedvaten, die kan leiden tot verzwering en weefselversterf necrotiserende vasculitis. Meestal worden de luchtwegen, de nieren, de huid, de ogen en de gewrichten door de ziekte aangetast. Vraag het de medisch specialist Twijfels of onzekerheid na een ziekenhuisbezoek zijn heel gewoon.

ALPINE CDA-7873 MANUAL PDF

Nierafwijkingen bij de ziekte van Wegener

We hebben strikte richtlijnen voor sourcing en koppelen alleen aan gerenommeerde mediasites, academische onderzoeksinstellingen en, waar mogelijk, medisch getoetste onderzoeken. Merk op dat de nummers tussen haakjes [1], [2], etc. Granulomatose van Wegener syn. Gangrenestsiruyuschaya granuloma, granuloma tsentrofatsialnaya - zware spontaan optredende auto-granulomateuze ziekte, die is gebaseerd op necrotiserende vasculitis van kleine bloedvaten met letsels van de bovenste luchtwegen, in het bijzonder het neusslijmvlies en de nieren. Epidemiologie van Wegener-granulomatose Wegener-granulomatose is zeldzaam genoeg, in dezelfde mate bij mannen en vrouwen gemiddelde leeftijd is jaar. De incidentie is 0, per

Related Articles