LEE MORGAN MOANIN PDF

Morgan also knew how to play the alto saxophone. On his thirteenth birthday, his sister Ernestine gave him his first trumpet. His primary stylistic influence was Clifford Brown , with whom he took a few lessons as a teenager. Morgan recorded prolifically from until a day before his death in February

Author:Arale Mikall
Country:India
Language:English (Spanish)
Genre:Music
Published (Last):23 February 2006
Pages:91
PDF File Size:11.65 Mb
ePub File Size:12.81 Mb
ISBN:945-2-12475-433-3
Downloads:25617
Price:Free* [*Free Regsitration Required]
Uploader:Fekree



De opener annex titelsong klinkt erg bekend in de oren, en die durf ik best geniaal te noemen. Ontzettend lekker, je kan er gewoon niet op stil blijven zitten. De groove die ontwikkeld wordt door Blakey en zijn kompanen, is onnavolgbaar. Heerlijk soleren van Lee Morgan, die trompet speelt, prima ondersteuning ook. De stukjes waarin de piano op de voorgrond treedt, hebben zelfs een soort van zalvend karakter; je wordt er lekker mild van.

Nou ja, ik dan toch. Lichtjes overdreven, natuurlijk, en ik heb ook niet al te veel recht van spreken, want dit is tot nu toe het enige wat ik ken van Blakey. Ik vind dit ook een erg goed nummer, je kan er wederom niet op stil blijven zitten. Het swingt, zonder kitsch of zo te worden. Al drijft het wel op een dromerige wolk, van het type waarin je rustig kan zetelen, en kan mijmeren over idylles. Halverwege heb ik de indruk dat het net wat te veel gaat kabbelen, maar goed, het moet niet altijd intens zijn.

En veel rust krijgen we op de volgende songs niet meer te horen. Hij doet dat eigenlijk wel met verve, en het motiefje dat erbij geblazen wordt, is best leuk. Toch stijgt deze song daar nooit bovenuit, en blijft het enkel bij "leuk".

Ik heb niet al te veel met deze song, hij kan dan compositorisch zo goed in mekaar zitten als wat, ik vind het op den duur zelfs een klein beetje klein beetje maar hoor op de zenuwen gaan werken. Na iets meer dan vier minuten echter kent de song een onverwachte wending, en dat is wel bijzonder aangenaam.

Heerlijk, hoe relaxed het dan opeens klinkt! Om na een minuutje weer over te gaan op een wat speelser ritme, om daarlangs terug naar het beginthema te reizen. Het is een mars, doch erg bluesy klinkt hij niet, zou je zeggen, na een oppervlakkige beluistering.

Beetje vrolijk, zelfs. Toch bespoor je enige weemoed na een aantal luisterbeurten, niet in de uithalen van Blakey, maar in de subtielere passages, die zich half op de achtergrond afspelen. Wat wel een beetje jammer is aan deze song, is dat het tempo er af en toe wordt uitgehaald.

Voor de afwisseling, dat begrijp ik wel, maar het past gewoon niet in het beeld dat ik van deze song heb. Blakey en de zijnen slagen er in deze song ook in om mijn stemming nog een keer te doen omslaan; een gevoel van berusting overvalt me. Dat soort gedachten komen nu in me op. En zo luister ik heerlijk relaxed deze mooie plaat uit. Als iemand anders nog suggesties heeft, feel free to share.

ASTM C928 PDF

Moanin’ (Album)

.

ELAINE SHOWALTER SEXUAL ANARCHY PDF

Bobby Timmons

.

5001 HANDYMAN SECRETS PDF

More by Art Blakey & The Jazz Messengers

.

Related Articles